نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
در پی نقض آتش بس و تجاوزات بی رحمانه رژیم صهیونیستی ؛جمهوری اسلامی ایران ساعتی قبل تهدید کرد در صورت گسترش تجاوزهای رژیم صهیونی در لبنان و علیه مردم مقاوم این کشور، نیروهای مسلح ایران شمال سرزمینهای اشغالی را هدف حملات خود قرار خواهند داد.
به این عکس فقط نگاه نکنید؛ این تصویر را باید با بغض نفس کشید. مردی که چهل سال پیش، جوانی و نفسهایش را در باران تلخ خردل جا گذاشت، امشب دوباره به خیابان آمده است؛ با ریههایی سوخته که به زورِ دستگاهی کوچک بالا و پایین میروند. نیامده تا ترحم بخرد؛ ایستاده است تا با همین قامت خمیده، آبروی نسلی باشد که میگفتند خسته شدهاند...
موشکها که به هدف نشستند، مسیر شلیک بعدی از کف خیابان گِرا داده شد؛ دستنوشتهای صریح که تمام معادلات جنگ را ترجمه کرد: «نوبت قوه مجریه و قضائیه است که پشت لانچرها بنشینند.»
«اسرائیل شرّ مطلق است؛ ایستادن در برابر آن نه یک انتخاب سیاسی، که یک واجب الهی است.»
«دشمن آمریکا بودن ممکن است خطرناک باشد، اما دوست آمریکا بودن کُشنده است!» این جملهٔ مشهور هنری کیسینجر، امروز دقیقترین توصیف برای کابوسی است که شرکای عرب واشنگتن در خاورمیانه تجربه میکنند.
در سالهای اخیر، سرویسهای اطلاعاتی کشورهای مختلف (اعم از قدرتهای منطقهای و جهانی) با بهرهگیری از روش تطمیع، سعی در نفوذ و جذب منابع انسانی در کشورهای هدف دارند. این شیوه، یکی از پرکاربردترین و مؤثرترین مسیرهای جمعآوری اطلاعات حساس و محرمانه است.
همزمان با نزدیک شدن به ساعات پایانی آتشبس دوهفتهای، دوباره سایه اضطراب بر ذهن عدهای سنگینی میکند. مرعوبان قدرت غرب، با نگاه به ناوگانهای عریض و طویل آمریکا، پایان این تنفس موقت را معادل یک خودکشی محاسباتی میدانند و دستوپایشان میلرزد.
امروز روز دختر است و من، با بغضی گلوگیر، دوباره به این قاب پناه آوردهام؛ به حسینیهای که آن روز، برای خاطر دخترها یکسر «صورتی» شده بود...
اینکه چرا محافل انقلابی و شبکههای اجتماعی ما ناگهان پر از خشم، یأس و احساس «سازش» شد، ریشه در یک خطای راهبردی ارتباطاتی دارد: لکنت رسانهای خودی و دادن تنفس مصنوعی به ماشین جنگ روانی دشمن.
دختربچهها که فقط روی فرشهای خانه راه نمیروند؛ آنها در ضربان قلب پدر و مادرشان قدم میزنند...
یکی از راهبردهاي مهم نظامیه که در آن دشمن با کنترل آبها، راههای ورود و خروج یک منطقه رو میبندد تا منابع و نیروها نتوانند به داخل یا خارج برسند. این روش میتواند خیلی موثر باشه چون اقتصاد و تأمین کالا وارداتی و خروج صادرات کشور هدف را رو تحت فشار قرار میدهد و گاهی بدون نیاز به نبرد مستقیم، طرف مقابل رو تسلیم میکند.
تابلوی غریب میدان سعدی بود؛ جوانی که جوهر تتوها تا زیر آستینش دویده بود، با گوشوارهای که در تاریکی شب برق میزد و پرچم ایران که دور خودش پیچیده بود.
«در مذاکرات اسلامآباد عقبنشینی کردیم؛ واشنگتن عملاً در برابر ایران کوتاه آمده است.» این گزاره، تیتر یک رسانه ضدآمریکایی نیست، بلکه اعتراف صریح یکی از سناتورهای ایالات متحده در نقد دستخالی جیدی ونس پس از ماراتن بینتیجه پاکستان است.
هنری کیسینجر، استراتژیست کهنهکار آمریکایی، جملهی مشهوری دارد: "دیپلماسی بدون قدرت نظامی، صرفاً التماس کردن به اخلاقیات طرف مقابل است."