تیک‌تاکِ آتش‌بس در «نقطهٔ صفر معنا»؛

اما در آن‌سوی میدان، استراتژیست‌های واشنگتن با قانون دیگری به زمین بازی نگاه می‌کنند. اعتراف اخیر «براندون ویشرت»، تحلیلگر ارشد «نشنال اینترست»، دقیقاً همان آبی است که باید روی آتش این هراس‌های کاذب ریخت؛ اعترافی که از ده‌ها گزارش محرمانه غربی‌ها راهگشاتر است.
او در اوج همین تقابل مستقیم می‌نویسد: “چیزی که هیچ‌کس درباره جمهوری اسلامی نمی‌فهمد این است که آن‌ها صرفاً برای خاک یا منابع نمی‌جنگند؛ آن‌ها برای «معنا» می‌جنگند. غرب که از نظر معنوی ورشکسته است، درباره دشمنی که در تهران با آن می‌جنگد، دچار کژفهمی عمیقی است.” این گزاره، شلیک مستقیم به پاشنه آشیل واشنگتن است: بحران درک دشمن.
▪️در منطق مادی‌گرایانه آمریکا، جنگ یک چرتکه‌اندازی خطی است: حجم مشخصی از بمب باید به تسلیم حریف ختم شود.
اما وقتی با نیرویی روبه‌رو می‌شوید که با هندسه «تکلیف و شهادت» می‌جنگد، ماشین محاسباتی پنتاگون فلج می‌شود.
رازِ این «معنا» را باید در ادبیات نظریه‌پردازان انقلاب جُست.
آنجا که مرحوم آیت‌الله حائری شیرازی می‌گوید: “در جنگ، حق و باطل مثل دو سنگ به هم می‌خورند و شعله می‌زنند؛ خدا می‌گوید ما این شعله را می‌خواهیم. هرچه‌قدر این اصطکاک سنگین‌تر باشد، جلای حق بیشتر می‌شود؛ بدتر از عاشورا که نمی‌شود! ما پایش ایستاده‌ایم.”
وقتی قطب‌نمای مقاومت این‌گونه روی وعده‌های قطعی الهی تنظیم شود، ایستادگی در تمام رگ‌های فرماندهی جاری خواهد شد.
▪️کسانی که نگران ازسرگیری درگیری‌ها هستند، فراموش کرده‌اند که واشنگتن اصلاً چرا به این تنفس دوهفته‌ای نیاز داشت! ویشرت صراحتاً هشدار می‌دهد: “آن‌ها را بکشید، فقیرشان کنید… اما نمی‌توانید شکستشان دهید.”
ماشین جنگی آمریکا در نبرد چهل‌روزه، ذخایر استراتژیکش را زیر باران پرتابه‌های ایران باخت. عمق فاجعه در اعتراف «کارلوس دل‌تورو» وزیر نیروی دریایی پیداست: شلیک بیش از یک میلیارد دلار موشک پدافندی چند میلیونی، تنها برای رهگیری پهپادهای چندهزار دلاری!
همین فروپاشی ترازوی هزینه‌فایده و تخلیه وحشتناک انبارهای پنتاگون، واشنگتن را به التماس برای آتش‌بس کشاند.
🔚 حالا با پایان این تنفس مصنوعی، نبرد به نقطه صفر «فرسایش اراده‌ها» برمی‌گردد. هژمونی متکی بر دلار، در برابر ملتی که برای دفاع از «معنا» و حفظ آن «شعله حق» می‌جنگد، از نفس افتاده است. غرب با تمام زرادخانه‌هایش، چاره‌ای جز پذیرش واقعیت میدان و عقب‌نشینی ندارد. این دیگر رجزخوانی ما نیست؛ اعتراف تلخ تئوریسین‌های پنتاگون است.