چین دنبال شراکت با ایران بود، دولت روحانی نگذاشت

  🔹‌سید احسان خاندوزی، وزیر اسبق امور اقتصادی و دارایی گفت: ‌با وجود تمایل چین به شراکت اقتصادی با ایران در سال ۱۳۹۴، دولت روحانی با اتکا به رویکرد یک‌جانبه‌گرایانه و ترجیح غرب، فرصت ایجاد رقابت و بهره‌گیری از منافع ملی را محدود کرد. ✍این‌که چین دنبال شراکت جدی با ایران بود و دولت روحانی […]

 

🔹‌سید احسان خاندوزی، وزیر اسبق امور اقتصادی و دارایی گفت:
‌با وجود تمایل چین به شراکت اقتصادی با ایران در سال ۱۳۹۴، دولت روحانی با اتکا به رویکرد یک‌جانبه‌گرایانه و ترجیح غرب، فرصت ایجاد رقابت و بهره‌گیری از منافع ملی را محدود کرد.

✍این‌که چین دنبال شراکت جدی با ایران بود و دولت روحانی راه را بست، فقط یک اختلاف اقتصادی نبود، یک اشتباه راهبردی بود که ریشه‌اش در همان بیماری مزمن غرب‌باوری‌ و غربزدگی‌ست.

دولت روحانی خیال میکرد اگر همه چیز را خرج لبخند غرب کند، اروپا و آمریکا برایش فرش قرمز پهن میکنند و ایران میشود شریک درجه‌یک.

نتیجه‌اش هم شد اینکه نه از غرب چیزی رسید، نه شرق را نگه داشتیم، نه رقابتی ایجاد شد، نه دست ایران باز شد.

وقتی چین وارد شراکت میشود یعنی حداقل دو چیز برای کشور سود دارد
اول تنوع شریک!
یعنی ایران مجبور نیست همه سیاست اقتصادی‌اش را به غرب گره بزند.
دوم ایجاد رقابت!
یعنی طرف غربی احساس میکند اگر ناز کند، ایران گزینه دیگر دارد.

دولت روحانی این دو نعمت را از بین برد. چرا؟
بهتر میدانید…

احمقانه‌ست که یک تاجر خیال کند فقط باید با یک مشتری معامله کند و بقیه را تحویل نگیرد.

اگر در همان سالها شراکت با چین جدی میشد، امروز ایران در مذاکرات، در انرژی، در زیرساخت، در تجارت، در حمل‌ونقل و در ارز جهانی دست خیلی پُرتر داشت. ولی وقتی خودت فرصت را پس بزنی…

این همان میراثی بود که از دولت نحس باقی ماند.

میگن چی شد مگه؟
برگشتیم به قبل از برجام…🙂
ـــــــــــــــــــــــ