نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
تصویر عجیبی است؛ در حیاط یکی از بهترین دانشگاههای خاورمیانه ایستادهاند؛ جایی که قاعدتاً باید خطمقدم شکستن مرزهای دانش باشد.گوشی در دست، بغض در گلو و خشمی که اینستاگرام و ایکس ثانیهبهثانیه به رگهایشان پمپاژ میکنند.
دانشگاه شریف، شناسنامهی غیرتِ این وطن و یادگارِ خونِ پاکِ بیش از صد شهیدِ نخبه است.اینجا قدمگاهِ «محسن وزوایی» است که قلم را فدای ناموسِ ایران کرد و خانهی «مجید شهریاری» که ضامنِ استقلالِ علمیِ ما شد.