رنگ‌آمیزی انتقام در دفتر نقاشی مقاومت

روی موشک هم خیلی خودمانی نوشته بودند: «در پاسخ به درخواست دختربچه انقلابی». اما این نه شوخی بود، نه هوش مصنوعی؛ بلکه موج جدید حملات ایران بود که ثابت کرد وسط جنگ هم می‌توان سفارش‌های مهدکودکی گرفت و قلب تل‌آویو را لرزاند.

ماجرا از یک ویدئوی چندثانیه‌ای شروع شد؛ دختری خردسال، با لحنی شیطنت‌آمیز از فرمانده هوافضای سپاه می‌خواهد «یک موشک صورتی بفرستد سمت تل‌آویو».
صفحه «ایران به عبری» زیر ویدئو فقط یک جواب کوتاه داد: «به روی چشم».
سه روز بعد، عکس موشکی منتشر شد که تمام‌قد صورتی بود؛ تصویری که مثل بمب در رسانه‌های عبری، عربی و غربی ترکید.

از اینجا به بعد، توپ در زمین کاربران بود تا هیمنه‌ٔ نظامی آمریکا و اسرائیل را با همین رنگ صورتی به سخره بگیرند.
✓ کاربری در ایکس (توییتر) نوشت: «پنتاگون میلیاردها دلار خرج پدافند می‌کند، آخر سر یک دختربچه ایرانی رنگ موشکی که قرار است روی سرشان هوار شود را انتخاب می‌کند!»
✓ یک اینفلوئنسر عرب هم با طعنه نوشت: «ایران آن‌قدر از قدرت خودش و ضعف پدافند شما مطمئن است که حالا دیگر موشک‌هایش را با تم “باربی” می‌فرستد تا تل‌آویو را صورتی کند.»
زیر همین پست‌ها، بازار شوخی و رجزخوانی داغ بود.
✓ یکی نوشته بود: «اگر فردا یک بچه از سپاه موشک خال‌خالی یا اکلیلی بخواهد، نتانیاهو باید پناهگاهش را با تم تولد ست کند!»
✓ دیگری دقیق‌تر به ماجرا نگاه کرده بود: «وقتی موشک‌هایت واقعی، نقطه‌زن و مهارنشدنی است، می‌توانی رنگشان را به سلیقه بچه‌ها انتخاب کنی، نه به سفارش لابی‌های اسلحه‌ساز آمریکایی.»

واقعیت این است که در سطح رسانه‌ای، «موشک صورتی» یک شاهکار روان‌شناختی بود. ایران در این قاب نشان داد که در میدانی پر از ناوهای غول‌پیکر و رجزخوانی‌های واشنگتن، می‌تواند با یک سفارشِ کودکانه، تمام ژست‌های رعب‌آور دشمن را مثل یک اسباب‌بازی به هم بریزد.